Articles by joost

Zo, we zijn nu ongeveer halverwege onze reis en lekker even ‘ thuis’ in Costa Rica. Leuk om weer even vrienden te zien en overal hartelijk begroet te worden. We zitten nu in het zuiden bij Otto en Anja in Hotel El Mono Feliz (de gelukkige aap). Hier hebben we weer even internet dus even de mail gelezen en de financien gecontroleerd.

Na aankomst in CR hebben we eerst een dag in San Jose gewinkeld. Even de noodzakelijk spullen halen zoals contactlensvloeistof, de laptop weggebracht voor reparatie en een nieuwe batterij voor mijn horloge. We zagen een aantal mensen bij een tv-winkel voor de ruit naar voetbal staan kijken. Hé, voetbal op tv, dan is Cor thuis, dus hup in de taxi naar Santa Domingo en ja hoor, hij was thuis. Even gezellig bij gekletst en we zijn weer op de hoogte van het wel en wee van de Club Holandes. Uiteraard ook gezellig gepraat met Flor en Peter van Hotel Dos Palmas waar we verbleven. Ze hebben een nieuw hotel in La Garita wat erg groot en mooi is.

We hebben ook al een toertje naar Tortuguero gemaakt, een groot natuurreservaat in het noord-oosten van CR. Zeer mooi, zeer veel vogels en beesten gezien. Een soort biesbosch, maar dan tropisch en veel groter. Is beroemd vanwege de vele schildpadden die er eieren komen leggen, maar jammer genoeg niet in dit jaargetijde.
Gisteren zijn we naar het zuiden gereden waar we nu zitten. Even een paar dagen niets doen. Beetje administratie bijwerken, zwembad liggen en lezen in een hangmat. Ja, het leven van een wereldreiziger valt soms niet mee.

Na ons avontuurlijk treinritje door de duivels neus, zijn we via Riobamba naar Baños gegaan. We zitten hier al weer 3 dagen. Baños ligt in een vallei aan de voet van de vulkaan Tungurahua (5016m). Eergisteren hebben we op de heuvel aan de kant van de vulkaan gelopen met prachtig uitzicht op het lager gelegen Baños. Omdat we langs de vulkaan helling liepen, konden we niet veel van de vulkaan zelf zien.

Gisteren daarintegen zijn we de berg aan de andere kant van de vallei op gegaan. Bij de antennemasten bovenop hadden we een prachtig uitzicht op zowel het dorp als het aan de overkant gelegen vulkaan. En dat ie het nog doet, konden we daar pas echt goed zien. Beneden heb je nog het geluid van het verkeer en het alledaagse leven, maar bovenop waar het stil is en uit de wind, konden we de vulkaan goed horen. Het continue gerommel lijkt op dat van een flinke regenstorm. Regelmatig kwamen er enorme rookwolken uit de vulkaan die boven de gewone wolken rondom de vulkaantop uit stijgen. Een magnefiek schouwspel wat je weer doet realiseren dat Baños idd vlak naast een actieve vulkaan ligt.

Gisteravond hebben we na lang overleg besloten om onze reis af te breken en naar huis te gaan. Het reizen is al een tijdje een sleur, vinden we, en we zitten het liefst een lange tijd op een en dezelfde plek en zitten soms uren op internet. We missen onze ouders en vrienden en ´s Avonds in bed liggen we allebei te denken en te dromen van Nederland, het huisje dat we daar willen en de bijbehorende hond, alpaca en hangbuikzwijntje. Ik heb allemaal ideeen voor een sauna met bubbelbadje en Esther wil knutselen. Mijn zus heeft nog een huisje in Raamsdonksveer dus daar gaan we tijdelijk even intrekken totdat we iets voor ons zelf gevonden hebben. Waarschijnlijk gaan we niet direct weer aan het werk, want we hebben allebei allemaal ideeen van dingen die we willen doen en maken.

Read the rest of this entry »

In Amerika en Europa wordt een hoop werk gemaakt van het opsporen en veroordelen van mensen die films, muziek of games kopieren. Op zich terecht. Degene die het maken horen er wat aan te verdienen. Ik vraag me alleen af of men niet wat doordraaid. Misschien dat door het internet het kopieren een enorme vlucht genomen heeft, maar vroeger werden ook video’s gekopieerd en muziek van de radio opgenomen.

Hier in Zuid-Amerika vraag ik me soms af of hier wel een verbod is op gekopieerde muziek, films en games. In Argentinië en Chili kan je soms op straat het een en ander vinden. We hebben er wel eens naar gekeken, maar alles was alleen maar in het spaans verkrijgbaar. In Peru echter staan er veel meer lui op straat met hele wanden vol met van alles. Een film dvdtje kost slechts 1,50 (met meerdere talen waaronder engels) en een cd met dezelfde film alleen in het spaans kost 1,- euro. Ze staan gewoon op straat, tegenover het politieburo of de politie loopt gewoon langs en doet niets. Betekend dat dat het hier wel toegestaan is ?
Hier in Ecuador is het nog gekker; hier heb je gewoon winkels die bom en bomvol staan met film, muziek en games. In Cuenca waren we in een winkel en je kon het bijna niet zo gek bedenken of ze hadden het op dvd. Zelfs de nieuwste films die hier ook nog in de bioscoop draaien.

Dit zet mij dus aan het denken. Waarom wordt er in Amerika en Europa zoveel tijd en geld besteed om het kopieren tegen te gaan. Hier wordt er blijkbaar niets aan gedaan. Goed, in de bioscoop was voor de film ook een reclamefilmpje waarin gezegd wordt dat kopieren piraterij is, maar daar houd het dan ook bij op. Of is er in US en EU gewoon meer geld te halen bij degene die het kopieren? Loont het daarom niet om dezelfde moeite hier ook te doen? Of staan ze het oogluikend toe omdat hier nog lang niet iedereen een dvd-speler heeft? Doordat het zo goedkoop is om aan dvdtjes te komen, gaan mensen eerder een speler kopen. Ik vroeg me af of je zo’n internationale organisatie tegen piraterij kan betichten van oneerlijke vervolging omdat ze niet dezelfde moeite of actie nemen tegen piraterij over de gehele wereld.

Gisteren zijn we van Tumbes naar Ecuador gegaan. Het plan was om direct naar Cuenca te reizen aangezien Machala niet interesant zou zijn. Helaas waren alle bussen naar Cuenca in de middag al vol, dus omdat we niet graag laat op de avond in het donker aankomen, zijn we toch maar naar Machala gegaan. En inderdaad, daar is niets te doen. Zeker niet op zondag. Het was zelfs een opgave om een restaurant te vinden die open was. Blijkbaar eet men daar om 5 uur, dus na 6en zijn de restaurants weer dicht. Het enige dat wel aardig was, was het centrale plein. Een watervalletje en diverse fonteintjes met een waterballet gelijk aan de efteling begeleid door muziek uit nep rotsjes.

Vandaag dus maar snel doorgegaan naar Cuenca. Dit ligt weer hoog in de Andes op ruim 2500 meter, dus het is wel wat frisser hier. Een welkome afwisseling van de hitte langs de kust waar het elke dag ruim boven de 30 graden was. (Ondertussen loopt hier een man langs een burostoel te verkopen die hij op zijn hoofd draagt) Ik heb zelfs tijdens de laatste keren in de sauna niet zoveel gezweet als de afgelopen dagen. Op het eerste gezicht ziet Cuenca er wel mooi uit. Beetje als Cusco. De huizen zijn van steen en netjes. De meesten zijn beschilderd en hebben een dak van pannen. Op andere plaatsen hebben huizen vaak geen echt dak, maar is het dak de vloer van de volgende verdieping die ze misschien ooit, als god het wil, gaan bouwen en steken er allerlei staaldraden uit het beton voor de toekomstige muren. Het centrum van Cuenca is ook humanitair erfgoed. Er staan nog diverse koloniale huizen en veel mooie kerken. Morgen gaan we de stad eens goed bekijken.

Het verkeer hier in Peru is wel wat anders dan in Chili en Argentinie. Daar is het nog redelijk georganiseerd. Hier is het gewoon een zooitje, maar wonder boven wonder gaat het wel goed. Wellicht dat dat komt door het verfijnde toetersysteem dat men hier veelvuldig hanteerd. Inmiddels hebben wij een beetje door hoe het werkt. Het gaat niet alleen om hoe men toetert, maar ook in welke context.

Uiteraard heb je de ´tuut tuut´ voor ´hé lekker ding, kijk mij eens op mijn mooie taxiscooter´ en ´hé moppie, waar kan ik je heen brengen?´. Maar het systeem is veel uitgebreider dan alleen dit.

Read the rest of this entry »

Gisteren zijn we doorgereisd naar Chiclayo. Vandaag gaan we ook hier een toertje doen. Oa. de beroemde man van Sipan bezoeken. In Trujillo hebben we een ook een 2-tal toers gedaan. De sites daar zijn ook zeer bijzonder. Weer heel anders dan in zuid-peru. Iedereen kent de Inca’s, maar die cultuur heeft maar zo’n 300 jaar bestaan. De culturen hier, de Mocha en Chimu, hebben meer dan 1000 jaar bestaan. Gisteren oa de tempel van de zon bezocht. Er zijn diverse orginele muurschilderingen/reliefs gevonden in orginele kleuren. Zeer mooi. Foto’s komen snel.

Morgen reizen we waarschijnlijk door naar Mancora, het beachdorpje van Peru waar hopelijk gedoken kan worden.

Misschien heb je wel eens gemerkt dat onze site soms onbereikbaar is. Dat wordt veroorzaakt door een foutje van de provider. Om dat te fixen gaat onze server morgen verhuisd worden naar een andere machine. Dat betekend een wijziging van het IP-adres en dus kan onze site dan even onbereikbaar zijn, maximaal 24 uur als het goed is. Wij zullen de komende paar dagen waarschijnlijk niet online zijn, dus we kunnen alleen maar hopen dat alles ok gaat.

Na een nachtje Pisco vanuit Paracas, zijn we doorgereisd naar Lima. Het is groot, druk en veel te veel toeristen (vooral Amerikanen). Gisteren hebben we geprobeerd om een duikshop te vinden in de wijk Chorrillo. Dat viel nog niet mee omdat enerzijds lang niet alle straten een naambordje hebben, veel limaneze de straat niet kenden en veel ons erop wezen dat het er gevaarlijk is en we niet opzichtig met geld en camera moeten rondlopen. Uiteindelijk met hulp van een klein vrouwtje de straat gevonden, maar geen duikshop. Op het adres zat een restaurant waarboven iemand woont die iets met duiken doet. Dan maar niet. In het noorden in Mancora schijn je goed te kunnen duiken, dus dan maar een dag eerder hier weg zodat we daar meer tijd hebben.

Tijd begint nu toch aardig te dringen. Over een maand precies vliegen we van Quito naar de Galapagos en we moeten noord Peru en Equador nog doen. We gaan dus niet te lang in Lima blijven. Vandaag druk op zoek geweest naar een lege doos om weer spullen naar NL op te sturen. We verwachten dat vanaf hier het warm blijft, dus onze truien en jassen gaan op de post. Samen met dvd’s van foto’s, een lama kaarsstandaard en nog meer souveniers en zooi die we kwijt willen. Nu nog een postkantoor zoeken en een bus voor morgen regelen. Op naar Trujillo.

Nu we een tijdje op reis zijn, heb ik af en toe een kleine identiteitscrisis als iemand vraagt wie ik heb of hoe ik heet. Het antwoord is namelijk afhankelijk of het een Spaantalig of Nederlandstalig iemand is of dat het formeel of informeel is.
Toen we voor het eerst naar Costa Rica gingen in 2001 sprak ik nog geen spaans. Ik heb daar toen gevoetbald met de Nederlandse vereniging waarvan het team voor de helft uit Nederlanders en voor de helft uit Costaricanen (bekend met of in dienst van Nederlanders) bestond. Omdat mijn naar lastig is in het spaans, werd ik ‘Ocho’ genoemd naar het nummer 8 dat op mijn shirt stond.
In alle (Zuid-)Amerikaanse landen moet je bij binnenkomst (en soms bij vertrek) een immigratieformulier invullen. Ik geloof dat we zo’n 7 keer tussen Argentinië en Chili op en neer zijn gegaan, dus we hebben nogal wat van die formulieren ingevuld. Omdat in mijn paspoort mijn doopnamen Johannes Josephus Adrianes staan, vulde ik altijd maar Johannes in op het immigratieformulier. Vaak, maar lang niet altijd, willen ze in een hostel ook je paspoort zien voor het registreren. Meestal denken ze dat ‘Johannes Josephus Adrianes’ mijn volledige naam is en moet ik, als ik zin heb, ze even wijzen waar mijn echte achternaam staat anders schrijven ze die niet op.
Alle mensen hier in Zuid-Amerika zijn bijzonder vriendelijk en behulpzaam. Vaak stellen ze zich voor met uiteraard de vraag hoe wij heten. Omdat ‘Joost’ wat moeilijk is voor de spaanstaligen, antwoord ik maar met ‘Jose’ (Uitspraak [gosee] op z’n spaans en niet [jozee] op z’n nederlands uiteraard). Toen we in Ushuaia waren vertelde de duikgids me dat mensen die Jose heten in Ushuaia ook wel ‘Pepe’ genoemd worden met als gevolg dat ik de rest van de duiktrip dus Pepe werd genoemd.
Tegen alle niet-spaanstaligen zeg ik meestal gewoon dat ik Joost heet. Engelstaligen kunnen dat meestal niet uitspreken en vragen soms hoe je het schrijft. Soms geeft ik naar de juiste spelling ook de alternatieve spelling ‘Yooost’ waarna ze het meestal beter uitspreken.

Zo zie je maar, het is soms lastig om te antwoorden hoe ik heet; Joost, Jose, Johannes, Pepe, Ocho. Dus wil je het je kind makkelijk maken in het buiteland: kies één naam die zowel in het Nederlands, Spaans als Engels te gebruiken is en laat die katholieke namen lekker zitten. ;)))

Zo af en toe heb je zo’n dag met het ene leuke moment na het andere. Gistermiddag zijn we aangekomen in Ica na ’s morgens over de Nasca en Palpa lijnen gevlogen te hebben wat een ontzetten mooie en leuke ervaring was. Nadat we eerst in een hostel ingechecked hebben, zijn we naar een plein in het centrum gelopen. Alle plaatsen in Peru lijken een ‘Plaza de Armas’ te hebben, dus zo ook Ica. Over het algemeen, staat zo’n plein vol met bankjes. Natuurlijk, en zeker in het weekend, zijn alle bankjes met ook maar een beetje schaduw bezet. Dus dan maar in de zon zitten. In het midden van het plein staat een enorme zuil en daaromheen is wat water met een verhoginkje hier en daar. Al zitten op het plein kan je leuk naar alle mensen kijken die er ook zitten of voorbij lopen. Er zijn veel vrouwen, of liever gezegd meisjes zo rond de 20, die of zwanger zijn of al met een (of meerdere) kindjes lopen. Het is altijd leuk om naar spelende kindjes te kijken. En helemaal als zo’n kindje de zwaartekracht voor het eerst ontdekt. Het jongetje zette een fles water bovenaan een klein hellinkje. Dan gebeurd er nog niets uiteraard. Maar als je ‘m nou omduwd, dan rolt ie naar beneden. Snel naar erachteraan om al vallent de rollende fles weer te pakken. En hup weer naar boven om het nog eens te doen. Grappig zoals kinderen iets leuks over en over kunnen doen. Na een aantal keer zette ie de fles onderaan het hellinkje en duwde de fles daar om. Dan gebeurt er niets natuurlijk. Dus dan maar een zetje geven de helling op. Komt de fles gewoon weer naar beneden! Nou ja. Blijkbaar was het niet leuk genoeg dus werd de fles weer bovenaan weggezet. En zo ging het jongetje nog een hele tijd door.

Even verderop was een klein meisje dat al een beetje kon lopen. Trapje op ging nog wat moeizaam, maar kruipent kom je ook een heel eind. Omdat er water in de buurt was, liep vader beetje met het meisje mee. Uiteraard is het water zeer aantrekkelijk en dus ging de vader tussen haar en het water staan zodat ze er niet in kan vallen. Hé, dat lijkt wel of je daar niet heen mag. Dus maar proberen om om haar vader heen te lopen, wat niet lukte uiteraard, maar aan het schaterlachen van het meisje te horen vond ze het enorm leuk.

Na een tijdje besluiten we een nog een blokje om te lopen voordat we terug gaan naar het hostel. Halverwege komen we bij een hoek waar het een drukte van belang is. Het lijkt wel Wallstreet. Allerlei mensen lopen met een papier te zwaaien en druk te gebaren. Navraag leert ons dat op een pickup de zoon van voormalig president Fujimora zit en dat iedereen een handtekening van hem wil op een grote foto van de voormalig president en zijn vrouw. Een vrouw loopt te roepen door zo’n schreewtoeter dat dit DE kans is op zo’n mooie handtekening. Men gebaart naar ons of wij er niet een willen, maar we bedanken vriendelijk, kijken nog even naar het bizarre tafreel en lopen dan verder.

In een centrum zitten op de stoep vaak mensen die op een een of andere manier geld van je willen. Sommigen bedelen, als je een kind hebt met een gebroken been kan ie in een stoel misschien wat geld opbrengen, maar de meesten willen je wat verkopen, meestal snoepgoed, of bieden een dienst aan zoals schoenenpoetsen. De meeste negeren we, maar gisteren liepen we langs een vrouw die naast wat snoepgoed een weegschaal had staan waarop je je voor 30 cent kon wegen. We liepen er eerst voorbij, maar eigenlijk waren we wel benieuwd wat we nu, na 5 maanden reizen, wegen. Dus even teruggelopen en op de weegschaal gaan staan. Volgens die weegschaal weegt Esther nu 65kg, 5kg minder, en ik 75kg, ruim 7,5kg minder dan toen we vertrokken. We weten niet hoe nauwkeurig die weegschaal was, maar voor 60 cent die het wegen kostte hadden wij een blij moment.

De afgelopen dagen, na Machu Picchu, hebben we het lekker rustig aan gedaan. Beetje door de stad gelopen en het Inca museum bezocht. Gisteren zijn we van Cusco naar Nasca gereisd. De meeste bussen gaan ´s nachts, maar omdat wij de Cordillero, het gebergte tussen Cusco en Nasca, wilden zien en omdat we niet in een bus willen slapen, zijn we met een bus overdag gegaan. We vertrokken om 08:00 en zouden om 20:00 in Nasca zijn. Jammer dus. Om 8 uur stopten we ergens om te eten. Pas om 0:00 waren we in Nasca. Snel naar een hostel gegaan en lekker op een bed geslapen. Da´s toch beter dan in een bus.

Dadelijk, vanmiddag, gaan we een tourtje doen naar wat oude graven, goud delvers en pottenbakkers. Morgenochtend zeer vroeg gaan we met een klein vliegtuig over de lijnen vliegen. Niet alleen de Nasca lijnen, maar ook de minder bezochte Pampa lijnen. Daarna nemen we de bus, slechts 2 uurtjes, om te gaan feesten in Ica.

Gisteren zijn we van Puno naar Cusco gereisd. Vandaag een tour geboekt om morgen naar Machu Picchu te gaan. Maandag zijn we terug in Cusco. Dit is een erg mooie stad. We worden alleen een beetje veel lastig gevallen door tourverkopers en lui die je hun restaurant in willen praten. Maar ach, daar ben je tourist voor. We zien hier wel veel meer europeese en amerikaanse touristen dan we tot nu toe in Peru gezien hebben.

Vandaag van Arequipa naar Puno gereisd. Vijf uurtjes bussen. Ondanks dat je stil zit, is dat toch erg vermoeiend. Hier is het nog steeds carnaval. Vandaag al wat gezien, maar morgen schijnt er ergens een grotere parade te zijn. Verder gaan we ff niets doen. Esther is druk bezig met verhaaltjes schrijven van de afgelopen dagen. Die komen snel online.

We zijn lekker op reis. Na wat rond Arequipa gezien te hebben, zijn we naar de Colca vallei gegaan en hebben drie dagen daar gelopen; 1500m naar beneden de vallei in en daarna weer omhoog. Super zwaar. De beentje deden na de 1e dag al zeer. Vandaag hebben we ze verwend in een termaal bad in Chivay. Morgen gaan we terug naar Arequipa en daarna op naar Puno. Hopelijk daar wat meer tijd om een uitgebreider verslag te schrijven.

De website heeft er tijdelijk even uit gelegen. Dit wordt veroorzaakt door een probleem van de provider die dat op dit moment nog niet kan oplossen. Als gevolg daarvan kan af en toe onze database (voor de website) of het anti-spam process stoppen waardoor of de website het niet doet of we geen mail kunnen ontvangen. We houden de server in de gaten, als er een internetcafe is, en herstarten de processen indien nodig zodat alles weer werkt. Hopelijk heeft de provider het probleem snel opgelost.

Gisteren zijn we in Arequipa aangekomen. Zitten hier in een prima hostel ´Home Sweet Home´. Zo juist het beste ontbijt gehad van onze reis: pannekoeken, brood, ei, jam en coca-thee. Vandaag wat dingen bezoeken en een toertje boeken ergens.

Na een week lang heerlijk niets te hebben gedaan in een leuk, klein, knus huisje in Arica zijn we vandaag met een klein beetje tegenzin weer op pad gegaan. Afgelopen week hebben we vooral geinternet, gemaild, gehaakt, gelezen, geslapen, zelf gekookt, gewassen en tv gekeken (we zijn weer helemaal bij met ER, Friends, Gilmore Girls en Two and a half man).

Vanmorgen zijn we op de trein naar Tacna, Peru, gestapt. Nou ja trein … het klonk als een vrachtwagen op rails. Na een rit van 1,5 uur door de woestijn zijn we in Tacna aangekomen. Snel een hostel opgezocht en beetje rond gelopen. Er is hier wel een mooi katedraaltje en een trein museum die we hebben bezocht met een paar mooie oude stoomlocs.

Morgen gaan we al weer verder, op naar Arequipa en vandaaruit verder naar Puno aan het Titicacameer en uiteindelijk Cusco ivm Machu Picchu of Mapi zoals ze hier zeggen. We houden jullie op de hoogte!

Even een kort berichtje om te zeggen dat we morgen een 3-daagse tocht naar Uyuni in Bolivia gaan doen. Eenmaal daar aangekomen besluiten we, afhankelijk hoe we ons voelen op dit hoogte en hoe Bolivia is, of we terug gaan naar Calama of via Bolivia doorreizen naar Putre, beiden in Chili.

Afgelopen donderdag zijn we van Salta naar San Pedro de Atacama in Chili gereisd. De afgelopen dagen hebben we hier gezeten en het een en ander aan toertjes gedaan. De 1e toer was langs een aantal zoutmeren op ruim 4000m hoog wat mij niet goed bevallen is. Na de lunch hoofdpijn, maag niet lekker en neiging om over te geven; kortom hoogteziekte. Daarna ff rustig aan gedaan. Alles lijkt nu in orde. Vandaag een toer gedaan naar de geizers en dat is wel goed gegaan. Vandaag nog wat coca-thee drinken en dan zou het goed moeten gaan.

De komende dagen zitten we dus hoog in de bergen, langs meertjes, laguna´s, flamingo´s, geizers en thermen. Zodra we weer internet tegenkomen, zullen we een update posten. Als we weer eens sneller internet hebben, dan komen de foto´s ook.

Voor dat we weggingen heb ik van H, een collega, een tweetal series gekopieerd; “Heros” en “How I met your mother”. De laatste kende ik nog niet, maar na een aflevering gezien te hebben zowel seizoen 1 als 2 meegenomen. Als we nu eens ergens op een kamer zitten waar geen tv is, zetten we af en toe een serie aan. Het seizoen van Heros hebben we al een tijdje geleden gekeken en deze week hebben we het 1e seizoen van “How I met ..” afgesloten. Als deze serie in NL op tv komt, kan ik ‘m absoluut aanraden.
Read the rest of this entry »

Hier een kort verslagje van alle duiken die we tot nu toe hebben gemaakt in Puerto Madryn, Ushuaia, Bariloche en Paaseiland. Tijdens alle duiken heb ik video geschoten. Het editten/bewerken van de video neemt veel meer tijd in beslag dan ik vooraf had gedacht. Vandaar dat ik het verslag was heb opgeleukt met een aantal video screenshots.
Read the rest of this entry »

Even een kort bericht dat we vandaag zijn verkast naar San Miguel de Tucuman, grote stad weer iets verder naar het noorden. De afgelopen dagen hebben in La Rioja en in de bergen ten westen daarvan gezeten. We hebben met een autootje oa de parken Ischigualasto (Valle de la luna) en Talampaya bezocht en zijn naar de Laguna Brava geweest op ruim 4200m hoog. Dat was ontzettend mooi allemaal. Foto´s komen snel. Het hele verhaal staat inmiddels online!

Het is hier in San Miguel de Tucuman iets minder drukkend warm dan in La Rioja. Daar was het gistermiddag 47 graden. Waarschijnlijk gaan we hier weer een autootje huren en langs wat kleine dorpjes rijden, zoals Tafi del Valle en Cafayate, en nog meer mooie natuur bekijken.

Ik vind het altijd wel leuk om zo aan het eind van een jaar even terug te kijken naar wat het afgelopen jaar allemaal gebracht heeft. Normaal doe ik dat meestal op oud-en-nieuw met vrienden, maar bij gebrek daaraan dit jaar, doe ik het zo.

2007 was in eerste plaats de geboorte van Elke, Thije, Timo, Wout, Lars, Isis, Yenna, Fien, Mik, en Marieke. E-id was een stuk productiever dan Rhinofly. Vooral de komst van Elke was ons een beetje raar. Ze is de dochter van goede vrienden van ons en die hebben nu opeens een kindje. Was in het begin wel een beetje vreemd, maar het went snel. Als we terug komen, kan ze al lopen.  Gelukkig blijven we goed op de hoogte door de vele foto’s die we krijgen.

In 2007 hebben we geskied in Oostenrijk met E-id, met vrienden gedoken in Girona, gekampeerd in de Spaanse pyreneeën, gemountainbiked in La Roche met Jürgen, m’n voormalige baas bezocht op het Isle of Skye en oh ja, we zijn begonnen aan onze wereldreis. Sinds oktober hebben we gezien: Barcelona, Buenos Aires, de watervallen van Iguazu, walvissen in Puerto Madryn, Pinguins in Punta Tomba, Gletsjers in Calafete en El Chalten, bergen in Torres del Paine, Chiloë, Bariloche, vulkaan beklommen in Pucon, Santiago, beelden op Paaseiland, carnaval in Valparaiso en (beetje) vuurwerk in Mendoza. We hebben gedoken met zeeleeuwen in Madryn, in het koude water van Ushuaia en Bariloche en in het warme, prachtige heldere water bij Paaseiland.

In 2007 is mede door mij Adobe Flex geintroduceerd bij E-id en zijn er de eerste projecten mee gedaan. Ik hoop dat ze succesvol waren.

Afgelopen jaar hebben we ook eindelijk ons huis verkocht waardoor we überhaupt op reis konden gaan. Vanwege ge-eikel van de kopers, staat er nog steeds een deposit van ons bij de notaris. Pas als we dat geld terug hebben, zijn we er helemaal vanaf.

Al met al een prima jaar dacht ik zo. De vooruitzichten voor het komend jaar zijn ook niet vervelend; nog beetje door Zuid-Amerika reizen en dan via Hawaii naar Australie en Nieuw Zeeland.

Gisteren, dinsdag, zijn we van Santiago naar Paaseiland gevlogen. Tijdens de 4,5 uur durende vlucht hadden we continue een strak blauwe lucht en een prachtig uitzicht op de blauwe grote oceaan. Totdat we bij Paaseiland kwamen, want daar lag een mooie wolk overheen. Het regende zelfs toen we uitstapte.

’s Middags hebben we het enige dorp een beetje verkend en  ’s avonds een prachtige zonsondergang gezien. Gisteren hebben we gedoken in het prachtig helderblauwe water met ongelofelijk fantastisch zicht. We hebben nog geen tijd gehad om foto’s uit te zoeken, dus die komen later.

Vandaag gaan we met een auto het eiland rond op zoek naar de Moai’s, de typische beelden van Paaseiland, en vulkanen.

Maandag was de laatste dag van onze kerstactie. We hebben nog voor 2 klassen kado’s gekocht, zijn kado’s wezen bezorgen en zijn geinterviewd voor de krant, tv en internet. We kunnen wel zeggen dat het een enorm succes is geworden. We hebben bijna 700 euro opgehaald. Daarvoor hebben we voor 69 kinderen en gezinnen een kado kunnen kopen, waarvan 3 kleuterklassen, en een gift kunnen doen aan een van de klassen.

Het volledige verhaal is te lezen bij onze kerstactie. Scroll naar beneden voor het verhaal van afgelopen maandag.

Onze spontane kerstactie is een enorm succes geworden. Vandaag hebben voor een hele kleuterklas kadootjes gekocht. Lees het complete verhaal hier.

Mocht je na dit gelezen te hebben ook nog een donatie willen doen, doe dat dan zsm, maar uiterlijk zondagavond !

Onze actie is een groot succes. We hebben meer respons gehad dan we hadden verwacht. Gisteren zijn we al de hele dag bezig geweest met het uitzoeken van brieven, kopen van kadootjes en die weer verzenden. We hebben nu al voor 10 kinderen en/of gezinnen kado´s opgestuurd.

We hebben net de laatste donaties in de mail gelezen en hebben nog zo´n 110.000 pesos waarvoor we vandaag ook kado´s kunnen kopen. Hiermee denken we nog 8 a 10 kinderen of gezinnen blij mee te kunnen maken.

We zijn er maar druk mee, maar het is wel leuk om met enorme zakken met kado´s door de drukke stad te lopen.

We hebben al veel reacties gehad op onze onderstaande kerstactie. Vanmorgen zijn we dus direct het postkantoor ingedoken om brieven uit te zoeken. Daarna zijn we ons maar eens wat op prijzen gaan orienteren in diverse speelgoed- en kledingwinkels.

Kinderen en moeders vragen vaak voor kleding en schoenen, maar ook telefoons met camera, mp4 spelers en zwembaden. We halen de brieven eruit die ons het meest aanspreken. Sommigen zijn wel lastig zoals een 17-jarige moeder van een kindje van 1 die een bed vraagt omdat ze nu nog bij haar ouders thuis op de grond slaapt met haar kindje. Maar waar halen we hier een bed, desnoods 2e hands, vandaan? Uit het hotel? We zitten 8 hoog, denk niet dat er veel van het bed over blijft als we dat ff uit het raam kieperen. We doen iig ons best.

Updates volgen ….

Nadat we ingechecked waren in het hotel, zijn we de stad gaan verkennen. We willen het een en ander naar NL opsturen, dus zijn we langs het postkantoor in het centrum gegaan. Daar zagen we allemaal mensen door stapels met brieven zoeken en lezen. Sommige zaten op de grond, andere op krukjes. Allemaal met stapels brieven om zich heen. Wij waren benieuwd wat ze deden, dus even een ‘bewaker’ geraadpleegd.

Het is een gebruik hier in Chili dat kinderen brieven naar De Kerstman (Viejito Pascuera zoals ie hier heet) sturen. Deze brieven komen op een centraal postkantoor waar iedereen de brieven van de kinderen kan lezen EN de wens van een kind kan vervullen door de brief mee te nemen en het gewenste kado naar het kind op te sturen of langs te brengen. Wij vinden dit een zeer mooi initiatief van Correos Chile en hebben dus ook direct een brief opgezocht. De eerste de beste die we pakten, was een brief van Sofia, een meisje van bijna 3, die graag van de kerstman een pop zou willen hebben omdat haar ouders het niet kunnen betalen.
Met die brief zijn we direct gaan shoppen en voor 10 duizend pesos (zo’n 15 euro) kunnen we best een mooie pop vinden die allerlei geluidjes maakt als je in d’r knijpt. Niet huilen natuurlijk!

Bij het eten vanavond vroegen wij ons af of in NL niet ook mensen zijn die een kerstwens van een Chileens kindje in vervulling willen laten gaan en vonden dat wij daar wel een handje bij kunnen helpen. Dus …

Wil je ook kerstkadootje sturen naar een kind, stuur ons dan zsm (voor zondag 16 december) een mailtje met daarin voor hoeveel we een kadootje mogen kopen. Dan zoeken wij een brief van een kindje, kopen wij het kado en sturen dat op. Jij krijgt dan een mail terug met het rekeningnummer waar je het geld naar over kan maken, een foto van de brief (misschien met vertaling) en een foto van het kado.

Bij Correos Chile kan je op de website een aantal kaarten zien en lezen. Het is een beetje een bliksemactie van ons, maar zo krijgen wij nog een beetje kerstgevoel bij dit warme weer.

Vandaag zijn we op weg gegaan naar Santiago en ongeveer halverwege in Chillán uitgestapt. Het is hier warrummm! Toen we vanmorgen in de bus stapten was het 8 graden en bij aankomst in Chillán was het 28 graden. Denk niet dat we voorlopig nog een warme chocolademelk nemen. Nu zijn we naarstig op zoek naar een lekker verkoelende limonada.

♫ Owoe-o I´m still alive ♫
Gisteren hebben we de actieve vulkaan Villarica beklommen. Uitgebreid verslag en foto´s staan hieronder - het was geweldig en verschrikkelijk. Het was ´maar´ 4 1/2 uur lopen naar de top, het lijkt altijd dichterbij dan je denkt, maar het uitzicht was geweldig. Er was geen wolkje aan de lucht (De foto rechts hebben we even geleend van Ton en Krista. Bij ons was de lucht strak blauw). De afdaling duurde slechts 1 uurtje. Dat was SUPERRR !

Morgenochtend reizen we door naar Santiago om de 18e naar Paaseiland te gaan!! Oh ja, op de berg hebben we nog een Ierse hockey international ontmoet. Waarschijnlijk gaan we de 17e nog een wedstrijdje hockey kijken.

We zitten al weer een paar daagjes hier in Pucón vlak onder de vulkaan Villarica. De eerst dag hebben we maar eens gevraagd of er wel een vulkaan was hier, want we hadden nog niets gezien behalve foto’s. Eergisteren braken de wolken eindelijk een beetje open en zagen we dat er idd niet voor niets een vulkaan-alarmsysteem in het dorp is. Het dorp ligt inderdaad aan de voet van deze actieve vulkaan. Vanuit het nationaal park Huerquehue hadden we het volgende uitzicht op de vulkaan. Morgen gaan we ‘m beklimmen en eens in de krater loeren. Volgens een stel Belgen die bij ons in het hostel zaten, konden ze na ruim 4 uur klimmen nog geen minuut in de krater kijken vanwege alle zwaveldampen die eruit komen. Vandaar dat wij hebben gekozen om een iets duurdere toer te doen waarbij we in ieder geval gasmaskers meekrijgen, want na zo’n lange tocht willen we wel op ons gemakkie alles kunnen bekijken.

Eergisteren hebben we dus ook park Huerquehue bezocht. Omdat het hier nog steeds vroeg in het seizoen is, was dat een van de weinige trails die je op dit moment hier kan lopen. In het park rondom vulkaan Villarica zijn alle trails nog steeds dicht. In Huerquehue was 1 trail open en wel die naar een 3-tal meertjes. De trail begon langs het meertje (zie foto boven) waarna er direct geklommen moest worden naar zo’n 1300 meter. Na zo’n 2 uurtjes klimmen waren we eindelijk over de top heen en kwamen we bij lago Chico wat naar mijn mening ook het mooiste meertje was. Om bij de 2 andere meertjes te komen, hoefden we alleen wat heuveltjes over. Terwijl we het rondje langs de meertjes liepen, konden we ons goed voorstellen waarom veel trails nog steeds dicht zijn; een gedeelte van het rondje moesten we ons een weg banen over en onder bomen, bamboe en over sneeuw.

Gisteren hebben we ons vermoeide lichaam eens lekker verwend in een thermen met baden van verschillende temperaturen, een lekkere sauna en tot slot een ontspannende massage. Gisteren was er bewolking en regen, dus was weinig anders te doen hier.

Vandaag  zijn we ons mentaal aan het voorbereiden op de beklimming van de vulkaan morgen en hebben we voorbereidingen getroffen voor overmorgen als we doorreizen naar Chillán. Donderdag gaan we door naar Santiago. Het hotel aldaar heeft eindelijk bevestigd dat we er idd een reservering hebben. We hebben al diverse dingen die we moeten doen in Santiago voordat we de 18e naar Paaseiland gaan. In Santiago is al een tijdje mooi en warm weer en daar hebben we nu eindelijk wel eens zin in. Hier is het nog steeds maar fris en nat. Het lijkt wel Nederland…

Gisteren hebben we het koude, lenteachtige Ushuaia verlaten en per bus in slechts 14 uur naar het 600km verder gelegen Punta Arenas gereisd. De Chileense douane staakte tussen 10 en 14 uur, waardoor we heerlijk 2 uur hebben moeten wachten bij de grenspost. Deze ligt in de middle of nowhere in het graslandschap tussen honderden schapen en lammetjes, die we ´s avonds heerlijk opgepeuzeld hebben in een typische chileense (vr)eetschuur. Niet alle 100 uiteraard.

Vandaag hebben we de vlucht naar Puerto Mont kunnen vervroegen naar zaterdag. Tot dan zitten we nog in het zonnige maar koude (11 graden) Punta Arenas. We horen en zien dat het in Santiago en Bariloche al ruim boven de 20 graden is. We zijn wel toe aan een beetje warmte. Eindelijk echt lente.

Wij dachten dat wij lekker de lente in zouden gaan en Nederland de winter, maar ondertussen zitten wij hier in de kou en sneeuw. Nu wordt het in Ushuaia in de zomer gemiddeld slechts 10 graden, maar de afgelopen dagen waren best lekker.

Gisteren zijn we naar de Martial gletsjer opgelopen die hier achter op een berg ligt. Daarboven hadden we ook al sneeuw, maar beneden was het gewoon weer droog met een zonnetje. Morgen ga ik, als het goed is, hier het water in voor een 2-tal duikjes. Het had nogal wat voeten in de aarde om het geregeld te krijgen. Nu hopen dat het morgen wat beter weer is, want ondanks dat ik een droogpak aan zal hebben, zal het met dit weer nog behoorlijk fris zijn.

Even een kort berichtje om te laten weten dat we vandaag het einde van de wereld hebben bereikt. Na een 4-tal fantastische dagen in Torres del Paine, hebben we gisteravond afscheid genomen van Ton en Krista en zijn we vandaag aangekomen in Ushuaia, Vuurland. De laagste stad op aarde. Hier gaan we een aantal dagen blijven. Er is voldoende te doen; hiken, 4×4, boottochten, duiken, gletsjers, meertjes, … Morgen gaan we ons ff orienteren en onze voeten een dagje rust geven voordat we weer een aantal kilometers gaan verslinden in het nationaal park Tierra del Fuego.

Hieronder een uitgebreid verslag van de avonturen in Torres del Paine.

Even snel een berichtje, want het is al ff geleden. We zitten weer in El Calefate in zuid Argentinie. Internet is hier super traag, duur en schaars beschikbaar, vandaar dat er ff geen berichtjes waren. We hebben hier prachtige tochten gemaakt over meren, langs gletsjers. Zijn zaterdag naar El Chalten gegaan en hebben daar 3 dagen langs gewandeld door de bergen en zelfs op de gletsjer Cerro Torre gelopen (was een tochtje van 07:00 uur vertrekken en 18:00 uur terug). [Zie nagekomen post] Zijn nu terug in El Calefate om morgen door te reizen naar Puerto Natales in zuid Chili om van daaruit een aantal dagen te trekken door Torres del Paine. Dat doen we samen met Ton en Krista die we in Iguazu hadden ontmoet. We kwamen ze in El Chalten weer tegen.

De komende dagen zullen we dus veel onderweg zijn. Daarna zullen we jullie weer verblijden met lange teksten en foto’s over al het moois dat we hebben gezien en beleefd. Hoe dan ook: we genieten !

We staan op het punt om op de bus naar El Calefate te stappen. Slechts 20 uurtjes naar Rio Gallegos met een half-bed bus. Op dit traject hebben ze geen vol-bed bus rijden. Logisch natuurlijk, want het is maar 20 uur. Dit was een synische noot. In de half-bed bussen kan de stoel niet volledig horizontaal, dus slapen is klote. In Rio Gallegos, waar we om 06:00 uur aankomen, moeten we overstappen op een bus naar El Calefate die om 9 uur en 10 uur schijnt te rijden. Het was niet mogelijk om hier direct al een kaartje daarvoor te kopen, want het is een andere maatschapij. Samenwerken hebben ze hier ook nog niet van gehoord blijkbaar. Naar Calefate is nog maar 4,5 uur, dus hopelijk zijn we morgen middag daar. Volledig gebroken waarschijnlijk, dus we zullen nog wel een dagje nodig hebben om bij te komen. Gelukkig hebben we geen haast en schijnt het erg mooi zijn. Die geltsjers liggen er al een tijdje, dus wel hopen dat ondanks de global warming ze er een dag later ook nog zullen zijn.

Mr. Maradona leeft nog. En hoe! Vanavond was een indoor voetbalwedstrijd op tv tussen Argentinië en Chili. Allemaal oudjes die nog een tournooitje spelen. En wie was er van de partij voor Argentinië … jazeker Mr. Maradona. Of gewoon Diego Armando zoals ze hier zeggen. Op het moment dat hij de zaal stond iedereen op de banken. Achtervolgt door een horde fotografen en cameramannen maakte hij een rondje langs de tribunes. Iedereen ging uit z´n dak. Daarna nog even wat handjes schudden met wat oude bekenden van de tegenpartij, weer even naar de fans. Hij schudde de hand van een jongen die naast het doel in het net hing. En ondanks dat dit knulletje nooit het fenomeen Maradona live heeft meegemaakt, denk ik toch dat hij z´n handen voorlopig niet meer wast.

Read the rest of this entry »

We hebben het natte Iguazu achter ons gelaten en zijn vanmorgen wakker geworden in Buenos Aires. De ´super cama bus´ is echt een brilliante bus. Het is net een vliegtuig, maar dan zonder de herrie van de motoren, de kans op neerstorten en met véél betere stoelen die vrijwel horizontaal kunnen, met de beentjes omhoog, waardoor je prima kan slapen. Rond etenstijd krijg je een maaltijdje met drinken (fris of wijn), later nog een rondje drank en als slaapmutsje een wiskey of champagne. Prima toch? Ondertussen wordt je vermaakt met een aantal films die netjes in het engels zijn en spaans ondertiteld en dus prima te volgen. ´s Morgens krijg je weer een ontbijtje van een broodje en een half maantje (zo noemen ze hier een croissantje) met een kopje koffie of thee. We zijn nu 2 keer met zo´n bus gegaan, op en neer naar Iguazu, en vanavond stappen we weer in zo´n mobiel bed welke ons naar Sierra de la Ventana brengt. Dat ligt 9 uur rijden onder Buenos Aires. Lucas, de travelagent van Say Hueque in ons hostel hier, komt daar vandaan en zegt dat het er mooi en rustig is. Prima, wat rust kunnen wij wel gebruiken. Dat wereldreizen gaat je niet in je kouwe kleren zitten. :-P.

De bus gaat pas om 22:20, dus we zitten een beetje onze tijd te doden in de stad. We hebben al een paar uurtjes in het zonnetje op Plaza de Mayo gezeten. Even wat kiekjes nemen nu er zon is, duiven voeren en het normale argentijnse leven op het plein fotograferen. Zitten wel wat leuke plaatjes bij denk ik.

Gisteravond, voor jullie 3 uur ´s nachts, zijn we in Argentinie aangekomen. Het was toch best een lange reis. We waren moe en zijn direct naar bed gegaan om ruim 12 uur later pas weer op te staan. Heerlijk dat dat kan.

Uiteraard hadden we ´netjes´ even onze ouders op de hoogte willen stellen dat we goed waren aangekomen, maar het gratis internet in de hostel werkte niet, en vandaag nog steeds niet, dus bij deze. Alles is prima. Reis naar Iguazu voor dit weekend is geboekt. Vandaag historische toer gedaan. Op het Plaza del Mayo gestaan waar de argentijnen in 2001 nog massaal gedemonstreerd hebben en waar in 1945 Peron en Evita de arbeiders toespraken vanaf het balkon van Casa Rosada.

Later meer ..

… toeschouwers hebben vandaag samen met ons in het stadion Camp Nou de wedstrijd FC Barcelona - Atletico Madrid gezien. Ongelofelijk. Wat een hoop mensen op elkaar en wat een genot om bij z’n wedstrijd aanwezig te zijn. Als mieren op weg naar hun nest, komen de toeschouwers in een continue stroom richting het stadion. Ondanks dat we ruim een uur van tevoren waren, was het al flink druk. Het verkeer, geregeld door een aantal agenten, kan nog redelijk doorrijden langs het stadion. Politie hebben we verder niet gezien. Onze stoellen vinden was een fluitje van een cent. Op het kaartje staat de toegangpoort, gate, vak, rij en stoel. Alles is prima aangegeven en in no time stonden we in het stadion bij onze stoelen aan de rand van het veld. Nee, voor ons geen 2e of 3e rangs kaartjes, als je iets doet moet je het goed doen, dus wij zaten bijna ‘op’ het veld. Esther zat op de 10e rij en ik op de 3e, halverwege een helft. De meeste stoelen in het stadion zijn van kaarthouders of ‘members’. Het is daarom zeer lastig om een paar stoelen naast elkaar te krijgen, want alleen de stoelen die niet door de members worden gebruikt komen in de verkoop. Wij zaten dus niet naast elkaar, maar wel in hetzelfde vak, vak 035.

Read the rest of this entry »

Zojuist wakker geworden als een bijna 34 jarige. Mmm … valt nu nog wel mee. (Dachten ff dat het vandaag al 5 oktober was,. We zijn nu al gevoel voor datum en tijd kwijt. Joepie!) Gisteren konden we geen gratis wireless vinden, maar nu, vanuit bed, wel. Dadelijk eens het bed uit rollen en dan gaan we zeer toeristisch zo’n bustoertje door de stad doen. Er zijn 3 routes die in z’n 4 uur gedaan moeten kunnen worden. En dan later nog een Zoo-tje pakken of zo.

Gisteren zouden we niets doen, maar stiekem toch veel gedaan. Vooral veel gelopen. Eerst zijn we naar Nou Kamp gegaan om kaartjes te halen voor Barcelona - Atletico Madrid. Dat is gelukt. We zitten ongeveer op de middenlijn op de onderste ring. Het was alleen niet mogelijk om naast elkaar te zitten. Maar goed, we gaan er wel heen. De wedstrijd is wel verzet naar zondag 5 uur hoorden we. Op het kaartje staat geen tijd en datum, dus da’s lekker makkelijk.

Daarna wilden we naar een park en liggen, maar park Güel is niet een park zoals we dachten. Logisch, want het is ontworpen door Gaudi. Zaten wel rare stukken in en we hebben vooral veel gelopen, maar ook mooie dingen gezien. Gaudi’s kenmerk is vooral dat het grappig is om kolommen scheef te zetten, terwijl ze recht horen te staan. De gemozaiekte hagedis zat er ook, omgeven door tientallen toeristen.

’s Avonds hebben we de Sagrada Familia bekeken, bijzonder hoor, bij nacht. Lekker rustig ook En nu is het bijna tijd voor taart!

Het was me een dagje wel. Ondanks dat men nog geprobeerd heeft om ons in Nederland te houden door het computer systeem van Iberia plat te leggen, zijn we, met een vertraging van 2 uur, toch vertrokken richting Madrid. Daar hadden we nog 5 min. om over te stappen, wat we dus niet gehaald hebben. Dus zijn we uiteindelijk om half 7 pas geland in Barcelona. Deze vlucht had ook nog een vertraging van een uur. We moeten het onze collega´s wel nageven dat ze het in ieder geval geprobeerd hebben. :D 

We zijn net aangekomen in ons ´appartementje´ hier. Het is een kamer in een groter appartement, lang en smal en met 10 cm balkon, maar wel leuk. Dadelijk eens wat Catalaans eten en dan een tv opzoeken voor Stutgard - Barcelona.

En morgen …. HELEMAAL NIETS !!!

Onze afscheidsborrel gisteren was erg leuk. Bedankt iedereen die gisteren is langs geweest. Als je zo in het middelpunt staat, is het onmogelijk om iedereen echt te spreken helaas, maar wij hebben het erg naar onze zin gehad. Misschien doen we er wel weer een als we terug komen ….

Dadelijk gaan we dan echt op pad, maar eerst nog even huis opleveren, rekening sluiten, uitschrijven bij gemeente, langs parkeerbeheer, auto inleveren, etc, etc. Nou ja, we hoeven morgen om 05:30 ‘pas’ op Schiphol te zijn.

Eén keer per jaar wordt in San Fransisco de JavaOne conferentie gehouden. Tijdens deze conferentie zitten alle hotels in San Fransisco stampes vol en zijn de prijzen sky-high. Heb net ff opgezocht dat de JavaOne in 2008 van 6 t/m 9 mei zal zijn. Laat dat nou precies zijn in de periode dat wij volgens de huidige planning ook in San Fransisco zijn (2 tot 10 mei).

Daar moeten we wel even rekening mee houden tzt. Misschien maar ff wat langer in Costa Rica blijven dan. Vervelend.

Vandaag stukje over duiken in Oceanië in de Lonely Planet van South Pacific & Micronesia gelezen. Op de shortlist staan Frans Polynesië, Niue, Solomon eilanden, Palua, Vanuatu, New Cadelonia, Yap en Chuuk. Nu nog ff uitzoeken hoe we daar gaan komen …

Een nieuw avontuur vraagt om een nieuwe website. Zoals te lezen in een voorgaand bericht hebben we ons huis verkocht en gaan we een jaartje de wereld ronttrekken. Hiervoor moeten we weer diverse dingen opnieuw uitzoeken, onze route bepalen, etc. We gaan dat op een zelfde manier doen zoals we dat met onze emigreerplannen in 2004 gedaan hebben, door alles informatie die we vinden / gevonden hebben op deze site te plaatsen.

Onze oude site is nog steeds online en te vinden op http://www2005.claroquesi.info. In de rechter kolom staat onder ‘onze sites’ links naar een aantal van onze sites.

Als we eenmaal op reis zijn, zullen we hier ook onze verhalen plaatsen en zal te zien zijn waar we ons bevinden, waar we geweest zijn, foto’s, etc.