Kakadu NP

“Even” schrijven over Kakadu. Ik doe mijn best…

We zijn na de ochtendvaartocht op Mary River meteen doorgereden naar Ubirr, de plaats om de rotsschilderingen van de Aboriginals te zien. Daar waren dus wel meer mensen, maar oke.
De schilderingen zijn heel bijzonder: ze worden al duizenden jaren gemaakt op dezelfde plaatsen, en ze vertellen behalve verhalen dus ook de geschiedenis. Laag op laag worden andere tekenvormen toegepast. Waren het eerst simpele silhouetten, later werden het uitgebreide, verfijnde tekeningen van de interne onderdelen van vissen en wallabies. Ook daar leerden de kinderen van: hoe moet je een vis ontleden als je ‘m gevangen hebt?
Vanaf de rots bij Ubirr hadden we een schitterend uitzicht over de wetlands. Die staan nu behoorlijk droog, omdat het het droge seizoen is. Maar hier en daar zijn nog plassen water (billabongs) en daar verzamelen de dieren zich. Aan de horizon zie je nu vaak grote rookwolken. Daar worden stukken land in brand gezet. Dit wordt gecontroleerd gedaan om de onverwachte branden (straks, als het gaat onweren) in toom te houden. Nu wordt al het dode gras weggebrand, zodat een latere brand geen ‘brandstof’ meer heeft. De bomen en palmen die hier groeien, zijn zo gewend aan vuur, dat hun stammen brandbestendig zijn geworden. Dus van dat wegbranden van gras ondervinden ze geen schade.

In het natte seizoen kan het water hier wel een tot anderhalve meter hoger staan - dan zijn wegen soms onbegaanbaar. We kruisen hier bruggen waar watermeters bij staan: daar loopt in het natte seizoen een rivier, soms anderhalve meter hoog! Dan komt onze stoere camper er niet…!

We hebben diverse wandelingen gemaakt in Kakadu NP. De meeste rond billabongs, waarbij je door graslanden loopt die later onder water staan. We hebben veel ooievaars gezien, reigers, ganzen en lelie-lopertjes (van die vogels met lange tenen die over de bladeren van waterlelies lopen).
Andere wandelingen gingen weer langs rotsen in rood-gele kleuren, waar de aboriginals eeuwenoude schuilplaatsen hadden. De kleuren zijn echt fantastisch mooi! Ze gebruikten die kleuren ook voor hun (rood-geel-witte) schilderingen. Door gekleurde stenen te malen en te mengen met vet, trokken de kleuren in het zandsteen, waardoor de tekeningen duizenden jaren bewaard bleven (en blijven). En er waren veel lookouts over het uitgestrekte park.

Gisteren zijn we naar de camping Gunlom gereden (in het zuidoosten van het park), waar we 40 kilometer onverharde weg moesten overwinnen. Ik dacht dat de camper uit elkaar zou rammelen op al die ‘golfjes’ in de weg, maar we hebben het (in 1 stuk!) gehaald. En terug ook. Maar bij Gunlom heb je een schitterende waterval - die nu echter vrijwel droog staat. Gelukkig zijn er bovenaan een aantal poeltjes waar je prima in kunt badderen (weer lekker koud). Het was windstil, eind van de middag, en lekker rustig. Mooie plaatjes en… genieten!

Op de campings vinden we telkens warm water (zolang het er is), en vuurplaatsen. Vaak zijn er ook wat vogels in de buurt, zoals zwarte kaketoes (met rood in hun staart). Kakadu was een mooi nationaal park, zeker de moeite van de omweg waard. We zijn nu namelijk in Katherine aangekomen, op 315 km ten zuiden van Darwin. Maar we hebben al 1000 km op de teller staan!
Bij Katherine is ook de ‘kruising’: rechtdoor naar Alice Springs (1300 km) of rechtsaf naar Broome (de kust). Wij gaan rechtsaf!