Litchfield NP

Onderweg naar het Litchfield NP hebben we de eerste typische Australische snelwegdingen ervaren: doodgereden wallabies, roadtrains en ruimte. De eerste zijn niet leuk - en er zijn er heel veel. De tweede zijn vrachtwagens met een grote cabine gevolgd door twee, drie of vier aanhangers en de derde… is heerlijk!

Litchfield National Park ligt zo’n 100 km ten zuiden van Darwin, en dan nog een eindje ten westen van de snelweg. In Litchfield heb je diverse landschappen, maar het is er behoorlijk groen in het algemeen.
We zijn begonnen met ‘magnetische’ termietenheuvels. Deze hebben de vorm van een wig die op z’n brede kant staat, en hij staat met de brede kanten naar het Oosten en het Westen gericht. Dat betekent dat de beestjes volop zon krijgen - en daar is het ze om te doen, want al die termietenheuvels staan zo. Dat krijgen ze in hun genen mee!
We stopten die avond bij de Florence Falls - dat moest wel omdat onze vriendin zo heet! Ze heeft er maar geluk mee, met die waterval: het is een dubbele, en er is een heerlijke poel met verfrissend koud water om in te badderen. De campings in het nationale park zijn nogal basic, maar dat is geen probleem: warm water is er tot de zon onder gaat (die verwarmt het namelijk) en daarna ga je lekker vuurtje stoken (wordt je weer mooi zwart van…). En ondertussen geniet je van de schitterende sterrenhemel. Ik weet dat ze boven Nederland in principe ook moeten staan, maar hier zie je ze echt al-le-maal, inclusief de melkweg. Sterren staren dus!

De dag erna zijn we naar de Wangi Falls gereden, waar we een ochtendbad genomen hebben. Brr, daar werd je wel wakker van… Daarna ontbijt met uitzicht op de hoge waterval, en ruziemakende vleermuizen in de bomen ernaast. Tja… genieten dus. De Tolmer Falls was de laatste waterval in Litchfield NP. Heeeel hoog, en het valt in een klein, groen, helder meertje. Ook mooi!

Tot slot gingen we op weg naar het andere nationale park: Kakadu. Een eindje terug richting Darwin, en dan de Arnhem Highway op naar het Oosten. Ja ja, Arnhem: de Nederlanders hebben hier wat stempeltjes op de geschiedenis gedrukt. Je hebt hier aan de noordkust ook het Groote Eylandt

Langs de Arnhem Highway is een wetland (moerasachtig gebied) dat Fogg Dam heet: er loopt een dam door een moeras. Hier hebben we aan het eind van de middag vogels gekeken. En wat een vogels: ganzen, reigers (in alle formaten en kleuren), lelie-lopers, ooievaars… noem maar op. Vooraan de weg stond een bord: “pas op voor schildpadden”. En dan denk je (net als bij die andere borden langs de weg…): “ja, ja”. Nou, hier wel dus..! Langnekschildpadden staken hier regelmatig de dam over. Hun nek is zo lang dat ze hun hoofd niet eens omhoog kunnen houden!

Op weg naar Kakadu…