Werkverschaffing

Toegegeven, het werkt (gelukkig) niet bij alle winkels op de volgende manier. Maar dit was toch wel een blogwaardige manier van betalen…

Joost ging bij de Monge, een winkel voor huishoudelijke apparaten, TV’s, telefoons, meubilair en andere voorkomende zaken, een spindeltje DVD’s halen (we moeten die foto’s ergens laten!). Zo’n spindeltje met 10 DVD’s kost 2700 colones, zo’n € 4,-. Daarvoor moest eerst een mannetje het gesloten glazen deurtje open komen maken. Hij pakt de gewenste spindel en schrijft een bonnetje. Vervolgens krijgen we niet de spindel, maar het bonnetje in onze handen. Daarmee moet Joost naar een hogere verdieping, waar tussen de banken, keukenkasten en tuinsets een glazen kantoortje is. Daar staat de airco op 23 graden (dat is koud!) en daar worden twee mensen geholpen door twee mensen met een Monge-shirtje. Terwijl Joost zit te wachten, komt er een derde Monge-shirtje binnen. Hij gaat op z’n gemakje iets kopiëren, maar helpt de wachtende klant natuurlijk niet. Als Joost eindelijk aan de beurt is, moet hij zijn naam opgeven (”Is J. uw voornaam?”) en het Monge-shirtje typt erop los dat het een lieve lust is. Uiteindelijk mag Joost hier zijn geld afgeven en krijgt hij een -ander- bonnetje mee. En ik sta met lichte tegenzin op uit de grote bank met dikke kussens.
Met dat bonnetje lopen we vervolgens naar een man aan een klein balie bij de voordeur, waar wonderlijk genoeg het spindeltje staat (”O ja, dát waren we aan het kopen!). De man vraagt om het bonnetje en pakt zijn grote boek erbij. Hij schrijft een serie getallen over van het bonnetje. Pakt vervolgens een grote Monge-stempel, die achterop het bonnetje gestempeld wordt. En dan moet Joost dáár zijn handtekening op zetten. En dan, waarempel, krijgen we het bonnetje én de spindel mee.

Maar er zijn dus wel drie man aan het werk geweest voor de verkoop van een spindel!!