Van die dingen…

Als je reist, kom je per definitie in aanmerking met andere culturen. Soms culturen met gewoontes en rituelen waar niemand meer iets aan doet, maar altijd met de cultuur van het land dat je bezoekt. Mensen ‘doen’ gewoon anders dan dat jij gewend bent - en meestal is dat geen probleem. Als je reist, stel je tenslotte ook flexibel op en aanvaard je de verschillen juist als interessant en leerzaam. Maar soms…

… zou je willen dat mensen hier gewoon in de rij konden staan. Als ik een buskaartje koop, verwacht ik niet dat er iemand vlak naast me komt staan en aan de verkoopster vraagt (terwijl zij mijn kaartje print) wanneer de bussen naar Cusco vertrekken en of er nog plaats is.

… zou je verse Melkunie-melk willen. Blijkbaar is melk geen gangbare drank. De meeste melk die we in Peru vonden, was melk met een smaakje. Vanille of aarbei meestal. En zoet!!

… zou je een echte bruine boterham willen eten. Of zou dat witte brood hier vezels bevatten? Ik betwijfel het.

… zou je willen dat een busstoel geen hendeltje had om de leuning achterover te doen. Hier is het de gewoonte om plat achterover te gaan liggen. Meteen. Helemaal. En als je als grote Nederlander dan al opgevouwen in de stoel achter die persoon zit, wordt je busrit er niet leuker op…

… zou je willen dat de buschauffeur en zijn hulpje geen fan waren van Rambo, Jean-Claude VanDamme en andere tweederangsactiefilms. En Rambo en Jean-Claude spreken natuurlijk opeens Spaans! Ze lijken er allemaal wel fan van te zijn. De ergste film die we in de bus zagen, was een horrorfilm met vreselijke geluiden - stond natuurlijk lekker hard en na het einde begon de film gewoon overnieuw.

… wil je gewoon je eigen DVD maken, zodat ze die in de bus kunnen draaien. Als er geen actiefilm speelt, dan is het wel lokale muziek. Prima, maar iedereen die denkt dat hij kan zingen, neemt een DVD op die vervolgens in de bus wordt afgespeeld. En zuiver… hmm. Nee dus.

Maar dan heb je ook de verkopers op straat. Met een kar en een parasolletje staan ze de hele dag langs de straat en verkopen vanalles. Allerlei zoetigheden, drinken, chips, maar soms ook wc-papier, coca-blaadjes of andere handige, alledaagse dingen. Handig dat je niet telkens een supermarkt moet opzoeken. Het enige punt is soms dat je wel moet weten waar ze staan als je ze nodig hebt!

En er zijn ook de verkopers (op straat) met DVD’s van (recente!) films. Van goede kwaliteit, in het Engels (met Spaanse ondertitels). In Peru koop je die op straat - in Ecuador zijn er op 1 blok wel 3 winkels vol met deze DVD’s. Dan kan het toch niet illegaal meer zijn?!

Dit zijn zo wat van die typische dingen die we tegenkwamen in Peru en de andere landen die we doorgereisd zijn in Zuid-Amerika. Al met al: ieder z’n eigenaardigheden - het blijft een schitterend continent!