Islas Ballestas en Paracas

Vanuit het dorpje Paracas, waar we een hotelkamer hebben met zee-geluid, hebben we een boottour gedaan naar Islas Ballestas. Dit zijn om verschillende redenen bijzondere eilanden. Ten eerste zitten er honderdduizenden vogels. Of meer. Humboldt pinguins, pelikanen, diverse soorten aalscholvers en sternen (waarvan de Inkastern de mooiste en meest speciale is). Ten tweede poepen die beesten dat het een lieve lust is. En al die poep verzamelt zich op de rotsen (ooit 3 meter hoog), en wordt eens in de zeven jaar afgeschraapt om als meest perfecte kunstmest te worden verkocht.
Ten derde is het gewoon een mooie rotspartij in zee, met doorkijkjes en tunnels. Ten vierde wonen daar honderden zeeleeuwen: mannetjes, vrouwtjes en nu ook kleine hummels van zo’n 2 meter lang. En ten vijfde is het leuk om te kijken hoeveel geluk je hebt - kan je daar een uurtje rondvaren zonder een kwak guano op je hoofd te krijgen?

Dat zijn dus de Islas Ballestas in een notedop. De reden dat hier zo ontzettend veel dieren zijn, is natuurlijk dat er ook heel veel vis (en wel ansjovis) zit. Dat heeft dan weer te maken met de Humboldt-stroming, die vanuit Antarctica hierheen stroomt - en die tevens een van de redenen is dat er hier zo weinig regen valt (1,68 mm per jaar) en de bijna hele kust van Peru dus woestijn is. Maar dat is wel heel biotechnische informatie…

Wij zagen gewoon wit gepoepte rotsen met HEEL VEEL vogels, zo veel dat het er letterlijk zwart van zag. Van dichtbij zagen we de knappe inkastern: donker, met een witte veer achter het oog, een soort oorbel. Ook aalscholvers met rode poten en snavel, en boobies met witte koppen, pelikanen die zo mooi over het water zweven, en wat pinguins met jongen.
Maar de zeeleeuwen wonnen het. Wat een herrie maken die! Ze schreeuwen wat af. Jongen roepen om moeders en andersom, en de vaders schreeuwe het hardst om hun territorium te verdedigen. Op sommige plekken zaten er zo veel, dat je ze over elkaar heen zag klimmen. Schitterend!

En ja, we hadden geluk: van al die duizenden vogels heeft er geen eentje op ons hoofd guano achtergelaten!

Naast Islas Ballestas kan je hier ook het woestijnachtige schiereiland van Paracas bekijken. Waar wij nieuwsgierig naar waren, was de rotsformatie El Cathedral. Onze vrienden hebben die voor de aardbeving gezien (en wij hun foto’s) - en tijdens de aardbeving is deze ingestort. Inderdaad was het echt kathedraal-achtige er een beetje af. De grote ‘tunnel’ die (volgens mij) het schip voorstelde, is ingestort. Het ‘grappige’ is, dat je op de ‘voor’-foto de scheur eigenlijk al kan zien zitten. Niettemin blijft het een mooi uitzichtspunt! (Klik voor de voor- en na-foto)

Op het schiereiland hebben we mooie woestijnlandschappen gezien, heel apart, zo vlak aan zee met al dat water. En we hebben verse vis gegeten in een klein haventje. Lekker! Terug in Paracas genieten we van het strand en de kleine restaurantjes langs de ietwat gehavende boulevard. De pelikanen zweven langs en het zonnetje schijnt…