Op de dag dat we vier maanden onderweg zijn, werd in Putre de entree van het Carnaval gevierd. Dorpen uit de omgeving worden dan uitgenodigd om een optreden te geven op het plein van Putre, waarna de winnaar bekendgemaakt wordt en een optocht plaatsvindt naar de plaats waar ze met z’n allen lunchen. Prima gelegenheid om wat nieuwe mensen te ontmoeten natuurlijk…!
Carnaval hier is wel even iets anders dan in Nederland. Net als in Oruro zijn er telkens groepen van dansers en muzikanten, die hun optreden geven. De elementen die iedere groep heeft zijn:
- een groep muzikanten met tarka’s (houten fluiten), kleine trommel en (hele) grote trommel;
- een groep dansers, mannen en vrouwen, die samen een dans uitvoeren op de muziek van de tarka’s;
- een stel dat een grappige noot toevoegd: mannen als vrouw verkleed, een echte clown, een zeer traditioneel gekleed stel…;
- een aantal mensen die een ritueel uitvoeren, waarin Pachamama (Moeder Aarde) bedankt wordt.
Het enige wat een beetje jammer is, is dat de muzikanten hetzelfde melodietje heel regelmatig herhalen. En ik ben erachter dat mijn fluit (ik heb een tarka gekocht in Bolivia) wél stemt. Of ze zijn allemaal vals…
Meer foto’s en verhaal achter de klik…
De mensen die hier wonen, zijn Aymara, en ze spreken (misschien niet allemaal) ook Aymara, net als de presentator. Daar is echt geen woord van te verstaan. Maar het carnaval is hier ook bedoeld om de cultuur van de Aymara hoog te houden - vandaar ook de rituelen die uitgevoerd worden. Een van de groepen bracht zelfs alpaca’s mee die versierd werden met serpentines; andere hadden een drankje bij zich en blaadjes, waarbij de officials (gemeente, politie) betrokken werden bij de ceremonie.
De kleren van de mannen en vrouwen waren vaak traditioneel: vrouwen met een rok, sjaal en hoed; mannen met een poncho of cowboyhoed. De groep uit Putre was het mooist gekleed, in schitterend geborduurde kostuums.
En natuurlijk verkopen ze hier ook spuitbussen met schuim, dus op een gegeven moment werden Joost en ik helemaal onder gespoten met dat spul door een vierjarige, die er enorme lol om had. Gelukkig is het niets anders dat zeepschuim, en ruik je na zo’n aanval heerlijk naar wasmiddel (en dat luchtje hebben we al een tijdje niet geroken!).
Uiteraard hebben we veel te veel foto’s en videofilmpjes gemaakt, maar het was erg leuk om op deze manier het carnaval van Putre mee te vieren. In Putre gaan ze nog een week door met hun eigen carnaval, maar wij zijn naar Arica gegaan. Terug naar zeeniveau! We proberen hier of we een appartementje kunnen vinden waar we een weekje, misschien twee, kunnen blijven om even bij te komen van alle ervaringen zo ver. Even pas op de plaats voor we aan Peru beginnen!
No comments
Comments feed for this article