Rare Argentijnen…

Op 30 december kwamen we voor de vierde keer de grens van Argentinië over. En telkens is het overduidelijk dat je weer in Argentinië bent. Hier twee dingen waar ik al een tijdje over wilde schrijven, en dan nog een restantje dat  ook typisch Argentijns is.

Ten eerste de uitspraak. Wij hebben Spaans geleerd in Costa Rica en Spanje, waar je de ‘y’ en de ‘ll’ uitspreekt als ‘j’ of ‘zj’. Maar de Argentijnen overdrijven dat behoorlijk: ze maken er ’ssj’ van. Dus ‘yo me llamo’ (ik heet) wordt uitgesproken als ’ssjo me ssjamo’. Het duurde wel even voor we verstonden wat ze bedoelden. En net zo met ‘plassja’ (playa) en ‘vassje’ (valle).
Hier in het Noordwesten is dit spraakgebrek gelukkig minder duidelijk aanwezig en verstaan we het beter. Maar het is wel typisch Argentijns, Chilenen doen dit echt niet!

Ten tweede de auto’s. Het lijkt erop dat er in Argentinië meer oude auto’s rondrijden dan in Chili. En met oud bedoel ik zowel ‘versleten’, als ‘oud model’.
Om met de versleten auto’s te beginnen: roestplekken zijn natuurlijk niet of nauwelijks interessant als de auto nog vooruit komt. Net als half vergane stoffering of een slecht sluitende deur of achterklep. Soms mist een auto zelfs een complete deur, motorklep of bumper - of dat iets tijdelijks is, is lang niet altijd duidelijk.
En de oude modellen - die zijn er in soorten en maten, zowel van vrachtwagens als personenauto’s. Heel veel verstand heb ik er niet van, maar we zien van die vrachtwagens met mooie rond gevormde wielkappen en motorkleppen, en die maken ze tegenwoordig niet meer zo. Oude personenauto’s: bij bosjes. De Ford Falcon is een van de favorieten, en Renaults zie je ook veel (hoe zat dat met die Roest En Narigheid Achtervolgen U Lange Tijd? Valt wel mee, als ze zo lang nog rondrijden!). Maar je kan aan het aantal Peugeots 504 zien dat je in Argentinië bent. Het valt direct op, in Buenos Aires net zo goed als in La Rioja: volgens mij heeft Peugeot zijn overschot of alle tweedehands Peugeots 504 gedumpt in Argentinië. De meeste doen dienst als taxi, maar er rijden er ook genoeg als privé-auto rond - in diverse staten van ontbinding, of juist mooi onderhouden. Er zijn twee types met verschillende acterlichten: smal of enigszins rond. Die laatste zijn volgens mij ouder, en als ik het niet mis heb, lag ik ooit in zo’n 504-achterbak voor een schone luier…
De 504-taxi waar we gisteren in zaten had heerlijk doorzakkende stoelen, een loshangend lampje voor de deur, en een kier tussen achterdeur en auto waardoor ik de weg langs zag schieten, en een superstoere radio.
Kortom, houd je van oude auto’s en opknappertjes, dan moet je in Argentinië zijn! (Overigens hoorden we al dat Peru nog erger is, maar dat hoor je later van ons..).

Ten derde is er het eten. Dat zie je natuurlijk niet direct, maar deze dingen zijn wel typisch Argentijns:
- IJsjes die zo hoog op het hoorntje geschept, dan wel geboetseerd, worden dat ze eens zo hoog zijn als het hoorntje.
- Chocolatiers met een grote diversiteit aan chocolaatjes. Vooral in Bariloche, maar eigenlijk zie je ze overal, zelfs in La Rioja waar het boven de 40 graden is nu…
- De submarino mag bij de trouwe lezers inmiddels bekend zijn: warme melk met een stuk pure chocolade. Lekker!
- De topper en ultiem Argentijns is natuurlijk mate!