Bariloche

En… we zijn weer in Argentinië! Net over de grens met Chili, in Bariloche. Het is hier weer typisch Argentijns: ik stapte uit de bus direct tegen de warmwatermachine voor mate aan; de ijsjes zijn weer torenhoog; de was doen is weer betaalbaar; het vlees is supergoed. Verder beschrijf ik Bariloche in de volgende termen: donkerblauw meer (Lago Nahuel Huapi); wit besneeuwde vulkanen en bergen; mooie huizen; skiliften (zonder sneeuw); zon, wat wolken én: chocolade!

Bariloche staat bekend om de chocoladefabrieken. Niet dat hier een onsje cacao geproduceerd wordt (dat komt allemaal uit Mexico), maar ze kunnen er wel mee omgaan hier. Dus is de hoofdstraat een afwisseling van winters-georiënteerde souvenirs (sjaals, truien, jassen) en chocolaterieën. Prima uit te houden hier dus!! Alleen chocoladeletters - die hebben we nog niet gezien!

Gisteren hebben in zo’n chocolade-winkeltje een lekker warm drankje genomen (het is nog net fris genoeg daarvoor). Joost had echte chocolademelk, wat hier een beetje lijkt op gesmolten chocolade. Ik had een submarino, een onderzeëer. Dat is een glas warme melk met een staaf pure chocolade, die je dan in de melk oplost. Het smaakt niet naar wat wij kennen als chocolademelk, maar het is wel erg lekker!

Vandaag hebben we het Circuito Chico gefietst (ja, op een mountainbike!). Dat is een 25 km lange weg over een schiereiland hier, waarbij je telkens de mooiste uitzichten over het meer hebt. Halverwege hebben we ook nog ‘even’ Cerro Llao Llao beklommen. En de weg was niet bepaald zo vlak als Nederland: het ging stevig op en neer, dus we voelen de benen, billen en handen behoorlijk! Maar het was de moeite wel waard. P.S. voor Ton en Krista: wij deden de ronde niet vanuit Bariloche, maar alleen het ‘kleine rondje’. Het scheelt behoorlijk, maar de pijn voel je net zo erg…!

O ja, en Bariloche is in Nederland misschien een beetje bekend (of anders Nederland in Bariloche), want hier heeft Willem-Alexander zijn schoonouders ontmoet; vader Zorreguieta heeft een zomerhuis; en Maxima leerde hier skieën. Bron van deze info is (natuurlijk) de Telegraaf.