Wij en de wereldbol (7)

De wereldbol kan nu niet lager… althans, wij gaan niet lager! We zitten in Ushuaia, en deze foto’s zijn gemaakt bij het einde van Ruta 3, een dikke 3000 kilometer van Buenos Aires - en hij houdt hier op, bij 54 graden zuiderbreedte. Hieronder is nog een stukje Chili, met wat militaire posten enzo, maar daarna begint het echte avontuur - Antarctica.

Wij hebben Antarctica alleen bekeken in het museum van Ushuaia, waar de verhalen uitgebeeld staan van de avonturiers die de ontdekkingsreizen hebben uitgevoerd (en dan niet die toeristen die voor minstens U$ 4.000 een tochtje maken). De enige avonturier die ik nog miste in het museum, is Wilco van Rooijen, die op eigen kracht de 90 graden zuiderbreedte heeft gehaald (gesponsord door Rhinofly)…

Ondertussen kom je hier ook nog wat Nederlandse geschiedenis tegen: natuurlijk is er Kaap Hoorn (het Zuidelijkste eiland dat bij Zuid Amerika hoort), en een aantal ontdekkingsreizigers die door het Magellaense kanaal gevaren zijn (bovenlangs Vuurland). Kaap Hoorn is genoemd naar de stad Hoorn (vanwaar het schip Eendracht vertrok), maar het wordt stevig verhaspeld in andere talen: Cape Horn, Cabo Horno… Toch zijn er nog twee Nederlandse woorden die hier gebruikt worden: tante en oma. En ze betekenen ook precies dat! In Ushuaia heb je café Tante Sara, waar ze héérlijke warme choco maken, en er worden potjes jam verkocht met een plaatje van een omaatje erop: jam van oma! Wat precies de reden is dat juist deze woorden in Vuurland zijn blijven hangen, weet ik niet…