Jaa… Het Weggaan (met hoofdletters) komt nu echt snel dichterbij. Dat betekent dat we nu echt druk zijn met het inpakken van verhuisdozen en met het ‘in een hoek gooien’ van spullen die mee zouden moeten. En dan nog proberen om die in de rugzakken te krijgen…
De laatste dagen logeren we bij Esther’s ouders, en op de een na laatste dag gaan we nog eens naar Utrecht om het huis over te dragen. Daarna gaan we naar een hotel, dicht bij Schiphol. En de volgende ochtend vertrekken wij saampjes naar het vliegveld voor het vliegtuig richting Spanje.
Waarom we dat zo doen? Omdat wij niet zo houden van afscheid nemen op Schiphol. Afgezien van het feit dat de koffie peperduur is, zijn wij dan heel erg bezig met “Waar is mijn ticket, mijn paspoort, mijn rugzak? Heb ik alles gedaan wat ik moet doen om in te checken? Hoe laat is het, moet ik door de douane?” terwijl de andere aanwezigen bezig zijn met afscheid nemen (in alle vormen en kleuren).
Wij vonden dat Pater Moeskroen het mooi verwoord heeft in het liedje ‘Het Weggaan‘:
Het zweet in z’n handen
Een brok in z’n keel
De grote dag was eindelijk daar
Dat z’n ouders konden huilen
Zag hij nu voor het eerst
Maar z’n vliegtuig dat stond al klaarWaarom valt het weggaan
Ons vaak zo zwaar?
‘t Is op zich zo’n eenvoudige stap
‘t Is de prijs die de ander betalen moet
Voor wat jij al lang besloten had…
2 comments
Comments feed for this article
September 5, 2007 at 12:12 pm
wilbert
Goed samengevat door Pater Moeskroen!
Hoewel jullie de laatste weken al langzaam en geleidelijk afscheid nemen, beseffen de meeste mensen het pas op het laatste moment dat jullie zo lang weg gaan.
Let op mijn woorden als ervaringsdeskundige: ‘Jullie gaan nog veel verzoekjes krijgen voor een afspraakje in de laatste week!’
Ook al geef je een afscheidsfeestje, dan toch willen veel mensen nog een gezellig onderonsje met je. Dit terwijl de kopjes en frisdrankglazen al lang opgeslagen zijn en je huis verkocht is.
Veel succes de komende weken en geniet van de voorpret!
September 5, 2007 at 8:32 pm
Els
Ik ben het helemaal eens met het commentaar van Wilbert. Maar weet dat je ouders er veel moeite mee hebben. Weet dat je de laatste maand altijd in mijn gedachten bent. Ik zal jullie niet extra belasten, maar ik zal jullie wel erg gaan missen. Toch succes met al jullie voorbereidingen. En dat deze laatste spannende weken ook heel plezierig moge zijn.
Zo, dit heb ik alvast een keer uitgeprobeerd. Dikke kus!!!